ÖĞRENME TERCİHLERİ ve İLETİŞİM

Annem ve babam yıllarca çok anlam veremediğim konularda didişirlerdi. Genellikle bu didişmeler yer tariflerinde olmaktaydı. Annem elinde kağıda çizdiği bir kroki ile gelir ve sadece göstererek

“ Saim, beni 17:00 de buradan alacaksın” der;  babam da “Perihan, sen çizme anlat ben öyle anlarım” dese de annem ısrarla çizer ve sözel olarak anlatmaz, babam da duyarak öğrendiği için anlamazdı. Yıllar sonra öğrendim ki; sevdiğimiz işleri ve  kan grubumuzu bilmek kadar, “Öğrenme Tercihlerimizi” de bilmemiz önemli. Ve bunu bilmek yaşantımızı kolaylaştırıyor.

Her birey doğduğu andan itibaren belli bir öğrenme tercihi ile doğuyor ve çevresini o baskın tercihi ile yorumluyor.  Tembel ya da yaramaz olduğu sanılan pek çok çocuğun öğrenme tercihinin belirlenmesi kendilerini tanımalarını sağlayacak ve etiketlenmelerini önleyecektir.

Üç farklı tip Öğrenme Tercihi vardır.

GÖRSEL ÇOCUKLAR: Öğrenmeleri için görmeleri gerekir. Dinledikleri bir şeyi görürlerse çok daha kolay anlarlar. Resim yapmaktan, renkli kalemlerden hoşlanırlar. Onlar için etrafın düzenli olması çok önemlidir. Etraftaki gürültüden işitsel öğrenenlerden daha az rahatsız olurlar. Olayları görüntüyle algılarlar. Satın alacakları oyuncakta ufacık çizik olsa almak istemezler. Anlatılanları muhakkak hayalinde canlandırır. Yoksa onun için havada kalır. Yap boz ve görsel  hafıza oyunlarını severler. Giyimlerine önem gösterirler.

Örneğin; E.,  4 yaşında bir erkek çocuğudur. Yemek yerken kesilmesi gereken yiyecekleri özenle annesinin kesmesini ister. Meyvelerini küçük parçalara ayırıp, tabağına özenle dizer ve aynı özenle sırayla yer. Oyuncaklarının hiç birisi ortada değildir. Oynarken atleti pantolonundan çıksa bile muhakkak hemen içine sokturur. O görüntü onu rahatsız eder. 

İŞİTSEL ÇOCUKLAR: Öğrenmeleri için dinlemeleri gerekir. En belirgin özellikleri oyun oynarken yalnız olsalar bile sürekli konuşmalarıdır. Sessiz okuma konusunda sıkıntı çekerler çünkü anlamaları için kendi seslerini duymaları gerekir. Sesten çok rahatsız olurlar. Görsel materyallerin işitsel açıklamasını isterler. Yani bir krokiyi anlamaları için görmeleri yeterli olmaz. Açık anlatımı duymaları gerekir. Yabancı dil öğrenmeye yatkındırlar. Yazma konusunda sıkıntı çekebilirler. Konuşurken çok çabuk konu değiştirip, yeni konuya hemen adapte olurlar.

Örneğin; A.,kompozisyon dersi sınavında izin alarak başka bir yerde yazmak ister çünkü sınıfta çıtırtı dahi olsa rahatsız olduğunu söyler. Öğretmen izin verir ama bir süre sonra “Acaba yazıyor mu” diye kontrol etmek ister. Gider,  gerçekten de öğrencisinin konuşarak yazdığını görür. Öğrencisi sınıf ortamında olsaydı çıtırtılardan kendi sesini duyması imkansız olacak ve sınavda başaramayacaktır. Öğrencisi ilk kez bu kadar başarı gösterir J

KİNESTETİK ÇOCUKLAR: Öğrenmeleri için uygulamaları gerekmektedir. Hareketlidirler. Koşma, hoplama, zıplama konusunda çok başarılıdırlar. Tertemiz bir kıyafetle evden çıkarlar ama beş dakika içinde pisletirler. Eşyalarının düzensiz ve dağınık olmasından hiç rahatsızlık duymazlar. Okulda yaramaz olarak etiketlenirler. Eğer kinestetik bir öğretmeni olursa yaşam onun için kolaylaşır. Öğretmen “Kim bana kalem getirir” dediği an kimseyi beklemeden kalemi götürür. Görsel mesajlar, güzel sözler onlar için yeterli olmayabilir. Sarılmak, öpmek her zaman onlar için daha anlamlıdır. Hatta bir araştırmaya göre kinestetik kişiler kondisyon bisikletine binerek kitap okuduklarında çok daha iyi anladıkları ortaya çıkmıştır.

Örneğin; S.,  ilköğretim birinci sınıf öğrencisidir. Öğretmen “Tahtadakini oku” dediği zaman tam okuyamaz. Her seferinde izin alarak metnin yanına giderek her harften parmakla geçer ve çok iyi okur.

Öğrenme tercihlerimiz ev içi ilişkilerimizi de etkiler. İşitsel bir çocuğa hatasının sonuçlarına katlanması sadece anlatılırken, görsel çocuğa hatasının sonuçlarının neler olacağını yazmak ya da resmetmek yeterli olabilir.

Sevgiyle kalın…